De aanwezigheid van het houden van.

Het leek me niet moeilijk. Houden van. Toch niet binnen de muren van deze kamer. Toch niet zonder jouw ogen op me gericht. Van op afstand kon ik naar je zoeken. Van dichtbij zou ik je niet alleen vinden, maar werd ook ik gevonden. Het leek me veiliger in de schaduwen van de ijdele hoop te leven. Ik had het niet zo met de bitterheid van de realiteit.

Je naam spreidde zich uit over de muren van deze kamer. Mijn verlangen kon je zo smaken bij het happen naar adem in de koele kamerlucht. De enige warmte die mijn longen en die van mijn weinige bezoekers nog wist te vullen. De aanwezigheid van het houden van. Of van wat ik dacht, dat is nu graag zien.

Ik geloof dat je al een paar keer voor m’n deur had gestaan. Dat wilde ik graag geloven. Je had het uitgekiend. Je was allesbehalve impulsief. Deze kamer barstte bijna uit z’n voegen. Je wandelde binnen en vulde zo elke hoek met verwachtingen. De pluisjes stof stoven uiteen met een ongezien enthousiasme. Ik hoorde de zetel, de tafel en de lampen bijna tegen elkaar fluisteren: dit is hem.

Ik vond geen woorden. Plots leek alles allesbehalve makkelijk. Je sprak over dingen die je waren overkomen, over gedachten en gevoelens. Ik hield mijn ogen op de grond gericht. Je merkte het en werd stil. Even werd je een deel van het meubilair, de stroken verf op de muur, de materie die zo lang naar jouw naam had geluisterd. Toen besefte ik, je was er, je was er echt. En ik wist niet meer hoe het moest, dat houden van.

Je nam m’n ene hand in de jouwe, en duwde mijn kin lichtjes omhoog met je andere. Ogen vonden elkaar en ik wilde niet huilen, maar m’n lichaam luisterde al niet meer naar mijn strakke gedachtegang sinds je hier tien minuten geleden binnen stapte. Vastberaden. Geen geschuifel. Je had me gevonden en ik wist niet eens dat ik zoek was.

Je kuste me. Glimlachte bij het smaken van m’n bevende lippen. Alsof het je niets deed, de priemende angst in m’n ogen. Omdat jij je sterker voelde dan alle stormen die ooit in me hadden gewoed. Je was er. Eindelijk. En ik was er. Nog niet helemaal, maar toch bleef je me vasthouden, toch bleef je in het midden van die kamer met me staan. Ik dacht, zou dit het misschien zijn, dat houden van? Vasthouden en vastgehouden worden, zonder de twijfel dat één van de twee weg zou gaan?

Je opende de gordijnen, liet m’n hand niet los. Het was nacht buiten maar de zon scheen in deze kamer. De hoop had zich omgevormd tot de waarheid. Misschien kon de zoetheid de bitterheid afwisselen. Duizenden deuren leken opengegaan samen met die van deze kamer. Je wees naar de sterren, ze deden je denken aan m’n ogen, zei je. De sterren flikkerden van veraf maar ik was vlakbij. Ik glimlachte naar je en je keek naar me alsof ik het mooiste was dat je ooit al had gezien.

Dit was het misschien wel, houden van. Het was moeilijk en makkelijk tegelijk. Je wees naar de deur, waar het zachte licht van de traphal stiekem naar binnen staarde. Ik had het al zo lang niet gezien. Je vroeg, “zullen we gaan?”, maar dan zonder woorden. Je hele lichaam vroeg het me en ik wist, ik zou me overgeven aan alles waar ik bang voor was als ik deze kamer uitstapte aan jouw arm.

Maar. Deze kamer schreeuwde me toe dat ik moest gaan. De ruimte leek me plots benauwder worden en ik wilde plots niet meer in dezelfde hoeken slapen en ontwaken. Ik knikte, kort, misschien onbezonnen, en liet me door je meenemen naar de plaats hierbuiten. En nu ik, jaren later, terug in deze kamer sta, en jij nog steeds m’n hand in de jouwe houdt, en mijn lippen niet langer beven door jouw kus, weet ik: dit is houden van. Vinden en gevonden worden. Vertrekken en terugkeren zonder dat er ook maar iets verandert. Ik wil hier niet blijven, stap zelf terug naar de deur, deze keer. Je houdt ze voor me open, en lonkt naar de sterren in m’n ogen, die nu meer schitteren dan ooit. Ik was zoek en je hebt me opnieuw gevonden, zoals altijd.

Met jou is het gemakkelijk, dat houden van.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s