Wolkentranen.

“Kus me,” zei hij.

Ik bracht m’n lippen vlak bij die van hem en liet de belofte aan een kus voor enkele seconden tussen ons overleven.

Hij hield z’n blik op de knoopjes van m’n jas gericht, terwijl z’n vingers cirkels trokken op het stukje huid in m’n hals waar een kuiltje verscheen telkens ik inademde. Een veelbetekenende aanraking. Een liefkozing van de lucht die in m’n longen verdween.

Ik kuste hem en legde zijn vingers het zwijgen op. Hij ruste op m’n huid met z’n hele ziel. Wat hield ik van z’n handen, wanneer ze vergaten dat ze geen deel van m’n lichaam uitmaakten. Wanneer ze zo perfect samensmolten met m’n huidoppervlak en de duizenden lagen die daaronder verscholen lagen.

Langzaam leidde ik z’n vingertoppen naar het bovenste knoopje. Ik wachtte tot hij met een zachte omwenteling van duim en wijsvinger het ronde stukje hout van de stof zou loshaken. Hij aarzelde geen seconde. M’n hart gloeide.

Ik besefte, nooit zou ik nog moeten wachten. Want hij wist, en hij begreep, en hij ontrafelde elke gedachte die zich verstrikte in m’n hoofd. Soms voor ik zelf wist, of begreep, of voor ik zelf besefte wat m’n denken nu eigenlijk inhield.

“Kus me,” vroeg ik, tussen twee ademhalingen en het aanraken van onze lippen in.

Hij glimlachte en ik voelde hoe m’n lippen de zijne volgden. Een kus gesierd door één perfect gecoördineerde glimlach, twee monden, één hart.

Hij liet z’n handen nu bewegingsloos op het losse knoopje rusten, maar ik voelde hoe ze beefden, buiten z’n wil om. Dit gebeurde allemaal buiten onze wil om. Ik wou gaan schreeuwen, maar ik bedacht me. Als dit z’n laatste minuten waren, wilde ik dat hij ze in alle rust zou doorbrengen.

Ik wilde dat hij vergat dat hij net was aangereden. Ik wilde dat hij het nooit te weten zou komen. Ik wilde dat hij nu naar me keek, in plaats van naar de regendruppels die neervielen op z’n handen.

“De regen heeft zo’n rode kleur,” fluisterde hij verwonderd, “Net als je lippenstift.”

Het bloed vermengde zich gulzig met de wolkentranen. De lucht huilde het verdriet dat ik nog niet wou voelen. Hij hief z’n vingers op en streelde m’n besmeurde lippen.

“Ik heb het verpest,” zei hij en ik voelde hoe m’n hart brak.

“Nee, nee.” Ik panikeerde. “Nee, je hebt helemaal niks misda-“ maar hij onderbrak me zacht.

“Toch wel. Je lippenstift… ik heb het verpest.” Hij keek naar z’n handen en lachte naar me. “Het zit echt overal.”

M’n lippen gingen trillen en ik drukte ze snel op de zijne. Hij sloot z’n ogen niet, en ook de mijne bleven open. Opnieuw die verwondering in z’n ogen.

“Ik heb het zo koud,” zei hij “Is het geen zomer meer?”

Ik schudde m’n hoofd. Het was de eerste keer dat ik echt tegen hem loog.

“Winter. Maar ik hou je wel warm.” Ik sloeg m’n armen steviger om hem heen, probeerde niet te kijken naar de onnatuurlijke pose waarin onze lichamen op de straat lagen.

“Winter.” Hij herhaalde me. “En is het al laat? Want ik ben moe. Ik ben zo moe.”

Opnieuw loog ik. Ik knikte snel en duwde m’n voorhoofd tegen het zijne.

“Ga maar slapen. Ik ben er als je wakker wordt.” Ik geloof niet dat hij merkte dat m’n stem even harde beefde als z’n lichaam. Eén hart, een lichaam, versmolten, voor nog enkele seconden.

Hij sloot z’n ogen en liet z’n handen met z’n laatste krachten opklimmen naar datzelfde plekje huid in m’n hals. Het kuiltje bleef staan, ik hield m’n adem in. Alsof ze een perfecte gietvorm hadden gevonden, stopten z’n vingertoppen met beven.

Ik ademde de warme ademtocht die in m’n keel was bleven steken uit, samen met die van hem. Zijn laatste. En mijn eerste. Zonder hem.

“Kus me,” vroeg ik, en troostte me met de glimlach op z’n gezicht.

Wees voorzichtig in het verkeer.

#goforzero

Advertisements

5 thoughts on “Wolkentranen.

  1. Zo gek! Jij verwoordt dat wat in m’n hoofd zit om neer te pennen . Lijkt wel Deel van mijn verhaal maar dan duizend keer mooier

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s